Gelukkiger met minder stroom

Zo koppelt Jurjen van Dijk met Soof aan de Rijn luxe los van het elektriciteitsnet
In de uiterwaarden van de Nederrijn, waar de rivier traag langs wilgen en kribben schuift, staat een vakantiepark dat op het eerste gezicht weinig revolutionairs lijkt te hebben. Houten lodges, grote ramen, rust en water. Pas bij nader inzien valt op wat hier níét is: transformatorhuisjes, zware kabels, brommende installaties. Soof aan de Rijn draait grotendeels zonder elektriciteitsaansluiting. En juist dát zegt iets fundamenteels over hoe we luxe, comfort en geluk zijn gaan definiëren.

Volgens oprichter en eigenaar Jurjen van Dijk was dat voor hem geen ideologisch doel, maar een logisch gevolg. „We wilden geen park dat afhankelijk is van steeds zwaardere aansluitingen, dan hol je uiteindelijk alleen maar achter de feiten aan”.

Het fundament van het park: meer met minder
Vakantieparken behoren tot de lastigste categorieën in het energiesysteem. Gasten komen tegelijk, ze douchen tegelijk en koken tegelijk. In luxe parken stijgt die piekbelasting verder door wellness, airco’s, laadpalen voor de luxere auto’s, sauna’s en elektrische kookplaten. Het gevolg is meestal voorspelbaar: een steeds zwaardere netaansluiting om die pieken te kunnen opvangen, met een structureel hoger energieverbruik tot gevolg.

Van Dijk herkent dat patroon maar wilde het niet volgen. „Wij zitten in het hogere segment, maar dat betekent niet dat alles groter, zwaarder en energie-intensiever moet. Juist daar kun je keuzes maken.”

Die keuzes werden het fundament van Soof aan de Rijn.

„We hebben ons kwalitatief ontwikkeld door beter na te denken over wat echt nodig is.”

Minder vermogen als ontwerpeis
In plaats van uit te gaan van maximale beschikbaarheid van stroom, werd bij Soof aan de Rijn het tegenovergestelde gedaan: hoe laag kan de energievraag zélf worden ontworpen?

Dat begon bij het casco: zeer goed geïsoleerde lodges, beperkt vloeroppervlak per gast en een ontwerp dat piekbelasting tempert. Daarna volgde de techniek: zonnepanelen, warmtepompen, energieopslag en een slim eigen energienet op het park. Het resultaat is een park dat vrijwel volledig op eigen energie draait en nauwelijks nog leunt op het openbare net.

„We hebben ons de afgelopen jaren kwalitatief ontwikkeld. Niet door méér te gebruiken, maar door beter na te denken over wat echt nodig is”, aldus Van Dijk.

Off-grid als bijeffect, niet als statement
Opvallend is dat Van Dijk zichzelf zelden profileert als duurzaamheidspionier: „We wilden geen duurzaam project om het duurzame verhaal, maar gewoon een goed park dat klaar is voor de toekomst. Dat bleek als vanzelf samen te vallen”.

Die houding verklaart waarom techniek op Soof aan de Rijn vrijwel onzichtbaar blijft. Gasten merken niet dat ze off-grid verblijven. Ze merken alleen stilte, comfort en betrouwbaarheid. Zij komen immers om te ontspannen en weer op te laden. En precies daar schuift het gesprek van techniek naar geluk.

„Veel minder kwetsbaar, zowel financieel als operationeel.”

Minder afhankelijkheid, meer rust
De koppeling tussen energie en geluk lijkt abstract, maar wordt concreet zodra afhankelijkheid zichtbaar wordt. Hoge energieprijzen, netcongestie en storingen hebben directe invloed op exploitant én gebruikers. Een park dat nauwelijks stroom van het net betrekt, kent die onzekerheid minder.

„We zijn veel minder kwetsbaar geworden,” benadrukt Van Dijk. „Niet alleen financieel, maar ook operationeel. Dat geeft rust”.

Die rust werkt door naar gasten. Geen noodaggregaten, geen stroomstoringen, geen capaciteitsproblemen, geen zichtbare infrastructuur. Luxe ontstaat hier niet door overvloed, maar door het weghalen wat niet nodig is. Het adagium wordt hier bevestigd: less is inderdaad more!

De paradox van minder
Soof aan de Rijn laat een paradox zien die breder relevant is: hoe minder nodig is, hoe luxer een plek kan aanvoelen.

Wat ooit begon als een technische beperking, werd een kwaliteitscriterium. Door minder vermogen beschikbaar te willen hebben, moest elk onderdeel beter doordacht worden. Minder marge leidde tot meer aandacht.

Gelukkiger met minder – ook buiten de recreatie
Soof aan de Rijn is geen manifest, het is een praktijkvoorbeeld. Het laat zien dat energieverbruik geen onwrikbare uitkomst is, maar een resultaat van ontwerpkeuzes. En dat ‘meer’ – meer vermogen, meer voorzieningen, meer infrastructuur – niet nodig is voor een betere ervaring.

Misschien ligt daar de kern van “gelukkiger met minder”: niet in technologische innovatie alleen, maar in de bereidheid om grenzen te accepteren. En om te ontdekken dat ze soms ruimte scheppen in plaats van die af te nemen.

Huibers zorgt voor de energiebalans
Martijn Huibers van Huibers Electra heeft de elektrotechnische installatie ontworpen en gerealiseerd. Hij en zijn team is nu ook betrokken bij het onderhoud en de aansturing van het lokale elektriciteitssysteem: verbruik, productie en opslag. Je kunt hem zien als netbeheerder van het lokale elektriciteitsnet.

Pas tijdens de bouw van het park bleek dat door netcongestie de beschikbare netcapaciteit veel kleiner zou worden dan verwacht. Het oorspronkelijke ontwerp moest daardoor volledig worden herzien. Met onder andere batterijopslag wist hij een oplossing te realiseren waardoor het park inmiddels grotendeels off‑grid kan functioneren.

In de praktijk laat dit zien waar het tegenwoordig echt om draait: niet alleen installeren, maar vanaf het begin slim ontwerpen en sturen op hoe energie wordt opgewekt, opgeslagen en gebruikt. Juist die combinatie van expertise, installatie en uitvoering maakt het verschil.

„Joost ziet vanuit zijn expertise kansen en mogelijkheden die voor onze organisatie een blinde vlek waren. Er zijn deuren geopend die anders absoluut gesloten waren gebleven!”
– Jurjen van Dijk, Soof Retreats –

Mijn bijdrage
Het eerste deel van het park is al gerealiseerd en komt per 1 juli in verhuur. Samen met Martijn Huibers help ik Jurjen van Dijk bij het verder exploitabel houden van het park, op het gebied van de energiebalans. Het tijdig laden van de accu’s, maar ook het opwarmen van het zwembad speelt een belangrijke factor. Om op die manier geen stroom van het net nodig te hebben, maar ook de zonnestroom van het park volledig zelf te gebruiken. Daarnaast help ik bij de plannen om het park verder uit te breiden. We zoeken nóg verder de grenzen op. Lukt het met de bestaande kleine aansluiting, of is een uitbreiding van de netaansluiting toch nodig?

Het bleek al eerder dat een uitbreiding door netcongestie pas later beschikbaar komt, recent zelfs pas in 2035. Ik zoek met Jurjen en de netbeheerder naar wat wél kan.

Diverse subsidies
Mijn werkzaamheden kunnen via verschillende wegen gesubsidieerd worden. Bijvoorbeeld:
– als ondernemer in de regio FoodValley
– als ondernemer in de vrijetijdssector in de provincie Gelderland (beschikbaar tot 1 juli 2026)
Die laatste subsidie was ook beschikbaar voor mijn inzet bij Soof aan de Rijn.
Ik vraag de subsidie voor jou aan dus plan gelijk de afspraak met mij in!

Dat geeft perspectief
Ik vind het leuk om energievraagstukken voor ondernemers op te lossen. De ene keer omdat een ondernemer wil verduurzamen. Een andere keer omdat de ondernemer wil uitbreiden, maar dat door netcongestie niet kan. Volgens mij is er altijd een oplossing te vinden. Die zoektocht is mijn uitdaging!

Kan ik jou ook helpen jouw energievraagstuk op te lossen?
Vaak zijn er ook nog subsidies beschikbaar. Meld je gelijk via onderstaande link vrijblijvend aan en we kijken samen naar wat wél kan.